Blogs en vlogs

5. aug, 2019

Ergens hierboven staat een paginakeuze "God@Home" en daar gaat het over een andere vorm van samenkomen dan in een kerk.
Kerk is voor veel ongelovigen nou niet bepaald een aantrekkelijke plek om naartoe te gaan vanwege de religie waarmee je wordt geconfronteerd, wat niet wil zeggen dat er geen goede dingen verteld kunnen worden maar dat het beeld van God vaak wordt verpest. Ik heb daar eerder iets over geschreven: 

http://www.jesusistheanswer.nl/419898596/3019285/posting/mijn-image-is-verpest

Gisteren hebben we een nieuw hoofdstuk toegevoegd aan God@Home maar vanwege het lekkere weer werd het net effe anders.....

 https://myalbum.com/album/RB86S3ZQ9MJx

Het werd een Heerlijke middag met een mooie mix van gelevige én ongelovige mensen aan boord waar we met elkaar de liefde deelden. Wie de inspirator daarvan is kan iedereen voor zichzelf bedenken en beslissen.
Vrijheid blijheid!!

1. mei, 2019

Frantic, het is een Engels woord wat ik wel ken maar nooit gebruik. Ik weet dat het te maken heeft met een situatie die met geen pen te beschrijven is, waar je niet meer weet wat boven is en wat onder, waar je niets meer onder controle hebt en waarbij je denkt dat alles en iedereen knettergek is geworden, misschien wel inclusief jijzelf.

Toen ik dus gisteren tegen zeven uur wakker werd gemaakt met de woorden: “FRANTIC, JESUS IS COMING SOON” was is ook echt gelijk klaarwakker ook.
God spreekt regelmatig tegen mij op het moment van ontwaken en eigenlijk net ervoor. Ik heb van vrienden gehoord dat zij ook vaak op diezelfde manier worden aangesproken door God en dat sterkt mij in mijn overtuiging dat dit echt van God komt.

Frantic!! Waarom gebruikt God een Engels woord om mijn aandacht te trekken? Helemaal zeker weet ik het niet maar ik denk dat wij geen goed Nederlands woord hebben voor hetgeen je ervaart wanneer iets frantic is. Wanhopig komt er misschien dichtbij maar God is niet wanhopig en ik dus ook niet.

Ik ben maar eens gaan googlen om te zien wat het woord nou eigenlijk echt betekent. Let op: 

Definition of frantic. 1 : emotionally out of control. 2 : marked by fast and nervous, disordered, or anxiety-driven activity made a frantic search for the lost child frantic cries for help.

Lees jij wat ik lees? Het is de staat waarin je verkeert als je op zoek bent naar een kind dat je kwijt bent.

Ik weet niet hoe oud jij bent als je dit leest en of je kinderen hebt maar ik ken het gevoel en jij kunt je er misschien iets bij voorstellen.
Het is mij misschien maar één of twee keer overkomen maar als jij je kind kwijt bent in een situatie waarin dat kind gevaar loopt dan wordt je als vader helemaal gestoord. Je rust niet voordat je het kind weer veilig in je armen houdt en er nooit meer afstand van wilt doen.

 Moet ik nog meer zeggen?

Sommigen van jullie hebben nog wel uitleg nodig ja, en daarom ga ik verder om de ernst van deze mededeling te onderstrepen.
Bij de toevoeging “JESUS IS COMING SOON” achter “FRANTIC” slaat me de schrik om het hart. Er is nu echt geen tijd meer te verliezen!!

Ik weet wat er gaat gebeuren als Jezus voor de eerste keer terugkeert en ik weet ook wat er dan op aarde gaat gebeuren.

Sinds gistermorgen loop ik dus rond als een kip die een groot ei moet leggen en ik moét ik dit verhaal kwijt aan zoveel mogelijk mensen die ik kwijt ben, maar bovenal…. die God kwijt is.

 Over mijzelf heb ik geen twijfel. Als Jezus komt dan ben ik van de partij en mag ik mee. Hij heeft mij geroepen en ik heb dankbaar ja gezegd tegen zijn uitnodiging om door Hem geholpen en gered te worden. Je kunt hier op deze website daar alles over lezen en ik heb het ook al duizend keer verteld aan alles en iedereen waar oren aan zat. Maar er zijn nog zoveel mensen die nog gered moeten worden. Kinderen die God kwijt is en waar hij naar op zoek is en die bereikt moeten worden door het werk van zijn boodschappers waar ik er één van ben. Daarom loop ik te schreeuwen. En vanaf nu steeds harder als een vader die een kind kwijt is en dan namens De Vader die wellicht jou kwijt is!!

Frantic. Een beter woord bestaat er niet voor.

Soms verslap ik als roeper voor God. Ik laat me dan meenemen door de waan van de dag. Ajax, Koningsdag, Dinner & Dance. Allerlei gekkigheid die hoort bij mijn werk en mijn omgang met mensen die de ernst van de situatie niet kennen. Soms word ik ook weleens moe omdat het lijkt dat ik de enige ben die erover nadenkt wat natuurlijk niet waar is. Als kind van God in dit land zijn we echter zo enorm in de minderheid dat je wel echt sterk en dapper moet zijn om je nek uit te steken want je wordt bespot, beschimpt en meewarig uitgelachen.

 Gisteren, direct na de aansporing waarover ik nu schrijf, trok ik een werkdag op met jongelui die mij heel na aan het hart liggen. Heel even kwam, tijdens de lunch, mijn werk als dienaar voor God aan de orde en binnen twee seconden werd ik neergesabeld. Toch is de pijn die je dan voelt nog geen fractie van hetgeen hen te wachten staat als de waarheid niet tot hen doordringt, en daarom gaat dit stukje straks natuurlijk ook naar hen. Omdat God franticly op zoek is naar hen en ik ervoor verantwoordelijk ben dat zij de stem van de zoekende Vader gaan horen. Misschien ben ik volgende week niet meer welkom bij die club maar dat is het laatste waar ik mij druk om maak. Het gaat nu even niet om mij.De schreeuw hebben ze dan gehoord en die zullen ze nooit meer vergeten.

 Vorige week was ik op Koningsdag aan het varen met een stuk of twintig jonge mensen uit Brabant. Vette pret op de Prinsengracht. Echt supergezellige, leuke jongens en meiden. Met nog eens tienduizenden mensen op de kant en op de bruggen. Enfin, je kent de beelden van feestend Amsterdam op Koningsdag en daar zat ik dus middenin. Natuurlijk is er voor alles een tijd, ook voor feesten, maar tijdens die tocht drong toch ook tot mij door dat die hele feestende meute achterblijft als Jezus ons straks ophaalt.  Wat een drama voltrekt zich dan! En wat zal God de Vader zelf dan pijn hebben aan het lijden dat dan over de aarde komt.

Snap je nou het woord frantic?!

Ik heb die jongelui een appie gestuurd want ik kan het niet op mijn geweten hebben om niets te hebben gezegd. Lees maar:

 Quote

Hoi ……..,
Even over de app die ik zaterdagavond zou sturen. Ik was zo moe dat het me toen niet is gelukt en gisteren was is weer druk maar vanmorgen werd ik er weer bij bepaald dat ik dit toch even MOET doen. Orders van hogerhand zal ik maar zeggen.

Ik heb enorm van jullie genoten zaterdag. Brabantse gezelligheid, mooie mensen en oprechte vriendschappen. Vrolijkheid waar iedereen van genoot en ik niet als laatste. Leuk werk dus voor mij. Soms kwam er iemand vragen waarom ik dit nou doe en of dit voor mij dagelijks werk is maar dat laatste is niet het geval.

Het zal velen van jullie verbazen maar ik ben eerst en vooral evangelist die een afspraak heeft met God. Hij heeft mij gevraagd om de mensen terug te roepen die Hij mist omdat een andere partij hen heeft geroofd uit zijn relatie met hem. Als gescheiden vader weet ik ongeveer wat het is om mijn kinderen langdurig te moeten missen en zo is het ook voor God.

Als ik dan zaterdag door die grachten vaar en al die honderdduizenden mensen zie die ik niet kan bereiken dan is het toch het minste wat ik kan doen jullie laten weten dat er meer is dan feesten, dat er voor alles een tijd is en dat God naar ieder van jullie verlangt om nog veel meer te geven dan alleen maar pret. Ik zie jullie weer op 30 mei en misschien hebben we dan even tijd om hierover te praten. Voor nu kan je even op mijn website kijken.

Unquote

Nu maar hopen dat ze snappen dat het serieus is. Dat Jezus echt snel komt om zijn kinderen op te halen en dat voor hen die achterblijven de pleuris zal uitbreken. En dat is nog maar heel erg zacht uitgedrukt!

 Nou, er kwam een telefoontje tussendoor en de spanning is nu van de boog. Ik heb mijn schreeuw geschreeuwd en ga dit nu op mijn website plaatsen en daarna delen via wat kanalen. Ik hoop dat mensen het aandurven om mijn link te kopiëren en deze NOODKREET te delen. Arie drukte me nog op het hard dat ik effe duidelijk moet maken dat zo’n mafkees die vorige week in het nieuws was als haatprediker niets te maken heeft met God die juist zoveel liefde heeft voor alle mensen dat Hij daarvoor zijn eigen eniggeboren zoon heeft opgeofferd. En dat alle gekkigheid in de kerk die door leiding gevenden wordt verdoezeld of recht gepraat ook geen recht doet aan de liefde van God.

Dit delen dus waarvoor je deze link kunt kopiëren:  http://www.jesusistheanswer.nl/419898596/6760623/posting/frantic 
Misschien kunnen we zo nog wat mensen redden voordat het te laat is.

Ik ga nog eens lezen wat er op aarde precies gebeurt als Jezus ons heeft weggenomen zodat ik antwoorden heb op de vragen die hopelijk op mij afkomen.

 Ken jij God al? Zorg dan dat jij die antwoorden ook kan geven!

Ken jij God nog niet? Ga dan de vragen stellen die jij hebt aan degenen die de antwoorden heeft.

Zoek God! Nu het nog kan.
Hij is ook op zoek naar jou. Franticly!

Laat je vinden!!!!

6. mrt, 2019

Toen een van mijn neven gisteren waarschijnlijk met een vette knipoog op Facebook vroeg “Zijn we allemaal nog een beetje urgent en relevant vandaag?” kan hij het niet bedacht hebben dat ik er vandaag een blog over zou schrijven maar zijn vraag zette me toch behoorlijk aan het denken.

Urgent: Heel erg nodig, dringend, belangrijk, spoedeisend, acuut, klemmend

Relevant: Belangrijk, essentieel, pertinent

Nou Ruud, bedankt voor die vraag want het drukte mij weer met mijn neus op het feit dat mijn huidige werk als evangelist super urgent en super relevant is en dat ik maar beter zo snel mogelijk uit mijn bed moest komen.

Toen ik vroeger aardige interieurs maakte, best lekker geld verdiende en redelijk riant leefde dacht ik ook dat mijn werk behoorlijk relevant was. Men betaalde er tenslotte veel geld voor dus het had kennelijk wel waarde. Het element urgent voegden mijn klanten er wel aan toe want er was altijd acht tot twaalf weken levertijd op die meubelen en dat was áltijd véél te lang.

Kortom, ik was belangrijk…. dacht ik. Toen ik ook nog eens een grotere auto ging rijden en in een groter huis ging wonen werd dat ook nog eens bevestigd door mijn omgeving want dat zijn toch de kenmerken van succes en geslaagd. Japie deed ertoe! Applaus en veren….
Wel jammer dat ik altijd bleef zitten met een soort lege plek van binnen en een gevoel dat er nog iets moest bestaan dat die leegte moest opvullen.

Geld maakte inderdaad niet gelukkig en status evenmin. En dat gold niet alleen voor mij.

Het is schrikbarend hoeveel superrijke bankiers in de Londense city zelfmoord plegen terwijl zij financieel toch helemaal aan het plafond zitten en aan de top staan van hun geplande carrières.

Eigenlijk direct schoot vanmorgen mij een deel van een liedje in mijn gedachten en ik ben blij dat muzikanten en tekstschrijvers soms worden geïnspireerd om teksten en melodieën door te geven die ertoe doen.

“Toen mijn leven doelloos en leeg was kwam U en gaf het weer zin, nu is mijn hart vol lof en aanbidding, want u maakte mij rijk binnenin”.

Geweldig om die woorden en dat lied te kennen maar ook nog eens om te weten dat het waar is, en toen ik erachter kwam dat het kennen van Jezus en het ontvangen van Gods geschenk het allerbelangrijkste is wat een mens kan en moet overkomen in zijn leven werd mijn leven pas zinvol en mijn werk relevant. Ik had het zelf ontvangen, wist waar het vandaan kwam en had de opdracht meegekregen om het te gaan uitdelen. Geweldig!!

En omdat ik weet dat mijn ‘klanten’ die ik nog moet bereiken ieder moment van de dag gevaar lopen om te sterven zonder gered te zijn is mijn werk ook nog eens urgent. Geen moment te verliezen!! Vandaar dit blog.
Dus ja, ik ben vandaag heel urgent en heel relevant!!

Henny Vrienten van Doe Maar schreef en zong ook nog eens een lied dat me nu weer te binnen schiet: Is dit alles?
De tekst sluit zó geweldig aan bij wat ik hierboven opschreef.
Als ik je zou vragen of ik jou iets meer mag vertellen over Jezus en wat Hij voor jou heeft gedaan dan kan jij het best antwoorden met… “Doe maar!”

En aan Henny Vrienten kan ik zeggen op zijn vraag of dit alles is: "Jesus is the Answer!!

 https://youtu.be/ZwOAR7SsUmc

Ga zitten want ik wil eens met je praten
Ik ben allang niet meer zo blij als toen
Nee schrik maar niet, ik wil je niet verlaten, nee
Er is iets en ik kan er niks aan doen

We komen niets te kort, we hebben alles
Een kind, een huis, een auto en elkaar
Maar weet je lieve schat wat het geval is, ah
Ik zoek iets meer, ik weet alleen niet waar

Is dit alles?
Is dit alles?
Mmm, Is dit alles wat er is

Is dit alles?
Is dit alles?
Is dit alles wat er is, yeah

We zijn nu net een stuk in 13 delen
Aan het einde zijn we allemaal de klos
En leven trouw het leven van zovelen
Ik wil iets meer, ik wil een beetje los

Is dit alles?
Is dit alles?
oh, Is dit alles wat er is

Mmm, Is dit alles?
Is dit alles?
Is dit…

 

29. nov, 2018

Ineens schoot het mij te binnen.
Ik denk dan altijd even na om de afzender van die gedachte te identificeren want ik heb geen zin om te reageren op een prikkel, gedachte of gevoel die/dat mij niet verder helpt of de verkeerde kant op stuurt.

Bij heel veel interviews op de TV is de eerste vraag vaak: “Hoe voel je je nou?” Alsof je gevoel de graadmeter is van jouw welzijn.

Nou, in dat geval was ik al lang de weg kwijt geweest in mijn leven hetgeen mij in het verleden regelmatig overkomen is.

Oops, ik dwaal af…. maar als iets goed voelt wil dat nog niet zeggen dat je op de goede weg zit en andersom moet je som dwars door een gevoel vasthouden aan een koers die je hebt uitgestippeld.

De gedachte die me te binnen schoot dus, daar gaat het nu om.


“Als je bij tegenwind afstapt ga je nooit je doel bereiken”

 

Ik denk dat die gedachte het antwoord was op vijf gesprekken die ik de afgelopen dagen heb gevoerd. Al die mensen hadden tegenwind en dachten aan opgeven, afstappen of omdraaien omdat de rit naar het doel te zwaar was geworden.

Herken je dat ook?
Nou is het al fijn dat je een doel hebt in je leven want dan heb je in ieder geval in de gaten dat ‘iets’ je tegenhoudt om te komen waar je naartoe wilt. Geen doel hebben is aan de ene kant makkelijker want je gaat gewoon lekker voor de wind maar je komt ook helemaal nergens en dat is ook heel onbevredigend. Maar dat is weer een ander verhaal.

Wat kun je dan doen bij tegenwind?

1. Echt op je tandvlees doortrappen tot je er bent. Pijn lijden, snot aan je kin maar als overwinnaar weten dat je de tegenstand(er) hebt verslagen.

2. Rust nemen. Het gaat ‘m vandaag niet meer worden maar hopelijk morgen minder wind en iets later aankomen dan je had gehoopt.

3. Opgeven. Je gaat jouw bestemming niet bereiken en laat je lekker voor de wind terugblazen naar je comfortzone.  

Net nu ik dacht alle mogelijkheden op een rijtje te hebben schiet me misschien wel de belangrijkste te binnen. Weet je wat wielrenners in het peloton doen als ze sterke tegenwind hebben? Ze vormen een waaier en verschuilen zich achter degene die voor hen rijdt. En als degene aan kop moe wordt dan laat die zich zakken naar de staart van de groep. Zo rouleert de groep en komt men allemaal, door goed samen te werken, aan de finish.

En nu schiet ook het filmpje in mijn gedachten dat hierbij hoort en daarmee heb ik het voor vandaag weer gezegd en ga ik verder met strijken.

https://www.youtube.com/watch?v=llE8FtJnf-k

 

16. nov, 2018

 

Hoe vaak ik het dit jaar heb horen zingen weet ik niet precies maar het komt zo ongeveer mijn neus uit. “Leef, alsof het je laatste dag is!”

Dreetje Hazes, de zoon van, heeft er een gigantische hit mee en op de feesten waar de bezoekers net even los zijn van hun sores zweept hij de meute op met zijn meeslepende tekst. Ken je het niet? Nou, lees dan maar even mee…. 

Op een vrijdag in de kroeg
Ergens in Amsterdam
Zat aan de bar met een glas een oude wijze man
Hij zei dat die nog maar een paar dagen had
Dus pak het leven, pak alles en ga er mee op pad
En hij zei: 
Leef, alsof het je laatste dag is 
Leef, alsof de morgen niet bestaat
Leef, alsof het nooit echt af is
En leef, pak alles wat je kan

En dan het weergaloze refrein:

En ga, a, a, a
A, a, a, a
A, a, a, a
Pak alles wat je kan
En ga, a, a, a
A, a, a, a
ga
Pak alles wat je kan

Lachen toch met die Dré? Natuurlijk heb ik samen met al die andere lieve mensen uit volle borst lopen mee blèren met dit lied, deinend tussen alle feestgangers, maar toch zat er telkens bij mij een kras op de plaat als dat ene zinnetje werd gezongen. Want hoe leef je alsof het je laatste dag is? Hoe pak je alles wat je kan?

Nou, en daar zit ik nu even hardop over na te denken. Hoor je het knarsen?

Hoe zou ik leven als dit werkelijk mijn allerlaatste dag zou zijn? Wat zou ik willen doen als ik wist dat de morgen voor mij niet meer zou aanbreken. Wanneer is het sowieso mijn laatste dag???

Help… nou gaat het serieus worden.

Natuurlijk wil je dat alles met iedereen ‘glad’ is in je leven. Dat ze je herinneren zoals je herinnerd wilt worden, en dan speciaal door je (ex-)partner(s) (tsja...), kinderen en kleinkinderen. En dat alles wat opgeruimd had moeten worden ook opgeruimd is. En dat er niets meer tussen jou en die ander staat wat de relatie in de weg staat. Zó moet het zijn als het mijn laatste dag is aan de kant die ik ga verlaten.

Maar, wat veel  belangrijker is…. hoe moet het zijn ten opzichte van de kant waar ik naartoe ga? Word ik daar wel met open armen ontvangen of word ik daar misschien niet als vriend naar binnen gehaald.

Gelukkig weet ik het antwoord voor mijzelf want Hij en ik hebben regelmatig contact met elkaar en ik meen te weten dat onze relatie dermate in orde is dat ik straks (mag het nog even wachten Heer?) met open armen zal worden ontvangen. En dan niet alleen als vriend maar vooral als zoon van de meest liefhebbende vader die een mens zich maar kan voorstellen.

Maar, dat is niet zomaar tot stand gekomen en ook niet zonder slag of stoot. Het is wél voor iedereen weggelegd maar het moet wel worden gevonden en aangepakt.

Daar gebruikt God mensen voor. In de zoektocht naar de zin van het leven en de uitkomst van het doolhof brengt God mensen op ons pad die de weg weten en kennen.

In mijn geval waren dat mijn buren en vooral een mijnheer die mij in hun huis aansprak. Iemand die zó vol was van de liefde van God dat hij niets anders kon doen dan daar de hele dag van uit te delen. Dat doet hij nu na 25 jaar nog steeds en hij heeft het mij ook geleerd waarbij wij regelmatig samen optrekken. Het belangrijkste dat wij uitdelen is datgene wat iedereen moet pakken alsof het je laatste dag is. Vandaar dat ik nu ook de pakketten mag uitdelen die ertoe leiden dat jij ook met open armen wordt ontvangen. Het belangrijkste kun je erover lezen op deze pagina maar nog liever ga ik het jou allemaal haarfijn uitleggen. Bel mij maar rustig op, 06 3080 8875, en ik kom eraan terwijl jij koffie zet.

Mijn welgemeende advies:  Leef alsof het je laatste dag is en pak alles (aan) wat je kan!

(Nou vraag ik me toch nog af wie die ouwe man was. Het zal toch niet.....)

 

.