Soms ben je gewoon effe heel klein...

16. nov, 2018

 

Hoe vaak ik het dit jaar heb horen zingen weet ik niet precies maar het komt zo ongeveer mijn neus uit. “Leef, alsof het je laatste dag is!”

Dreetje Hazes, de zoon van, heeft er een gigantische hit mee en op de feesten waar de bezoekers net even los zijn van hun sores zweept hij de meute op met zijn meeslepende tekst. Ken je het niet? Nou, lees dan maar even mee…. 

Op een vrijdag in de kroeg
Ergens in Amsterdam
Zat aan de bar met een glas een oude wijze man
Hij zei dat die nog maar een paar dagen had
Dus pak het leven, pak alles en ga er mee op pad
En hij zei: 
Leef, alsof het je laatste dag is 
Leef, alsof de morgen niet bestaat
Leef, alsof het nooit echt af is
En leef, pak alles wat je kan

En dan het weergaloze refrein:

En ga, a, a, a
A, a, a, a
A, a, a, a
Pak alles wat je kan
En ga, a, a, a
A, a, a, a
ga
Pak alles wat je kan

Lachen toch met die Dré? Natuurlijk heb ik samen met al die andere lieve mensen uit volle borst lopen mee blèren met dit lied, deinend tussen alle feestgangers, maar toch zat er telkens bij mij een kras op de plaat als dat ene zinnetje werd gezongen. Want hoe leef je alsof het je laatste dag is? Hoe pak je alles wat je kan?

Nou, en daar zit ik nu even hardop over na te denken. Hoor je het knarsen?

Hoe zou ik leven als dit werkelijk mijn allerlaatste dag zou zijn? Wat zou ik willen doen als ik wist dat de morgen voor mij niet meer zou aanbreken. Wanneer is het sowieso mijn laatste dag???

Help… nou gaat het serieus worden.

Natuurlijk wil je dat alles met iedereen ‘glad’ is in je leven. Dat ze je herinneren zoals je herinnerd wilt worden, en dan speciaal door je (ex-)partner(s) (tsja...), kinderen en kleinkinderen. En dat alles wat opgeruimd had moeten worden ook opgeruimd is. En dat er niets meer tussen jou en die ander staat wat de relatie in de weg staat. Zó moet het zijn als het mijn laatste dag is aan de kant die ik ga verlaten.

Maar, wat veel  belangrijker is…. hoe moet het zijn ten opzichte van de kant waar ik naartoe ga? Word ik daar wel met open armen ontvangen of word ik daar misschien niet als vriend naar binnen gehaald.

Gelukkig weet ik het antwoord voor mijzelf want Hij en ik hebben regelmatig contact met elkaar en ik meen te weten dat onze relatie dermate in orde is dat ik straks (mag het nog even wachten Heer?) met open armen zal worden ontvangen. En dan niet alleen als vriend maar vooral als zoon van de meest liefhebbende vader die een mens zich maar kan voorstellen.

Maar, dat is niet zomaar tot stand gekomen en ook niet zonder slag of stoot. Het is wél voor iedereen weggelegd maar het moet wel worden gevonden en aangepakt.

Daar gebruikt God mensen voor. In de zoektocht naar de zin van het leven en de uitkomst van het doolhof brengt God mensen op ons pad die de weg weten en kennen.

In mijn geval waren dat mijn buren en vooral een mijnheer die mij in hun huis aansprak. Iemand die zó vol was van de liefde van God dat hij niets anders kon doen dan daar de hele dag van uit te delen. Dat doet hij nu na 25 jaar nog steeds en hij heeft het mij ook geleerd waarbij wij regelmatig samen optrekken. Het belangrijkste dat wij uitdelen is datgene wat iedereen moet pakken alsof het je laatste dag is. Vandaar dat ik nu ook de pakketten mag uitdelen die ertoe leiden dat jij ook met open armen wordt ontvangen. Het belangrijkste kun je erover lezen op deze pagina maar nog liever ga ik het jou allemaal haarfijn uitleggen. Bel mij maar rustig op, 06 3080 8875, en ik kom eraan terwijl jij koffie zet.

Mijn welgemeende advies:  Leef alsof het je laatste dag is en pak alles (aan) wat je kan!

(Nou vraag ik me toch nog af wie die ouwe man was. Het zal toch niet.....)

 

.

5. jun, 2018

Natuurlijk wordt er weinig naar buiten gebracht in de seculiere media maar in Pakistan is er een serieuze beweging aan de gang waar Jezus meer en meer bekend wordt als God Himself in plaats van alleen maar een niet onbelangrijke profeet zoals een andere religie wil doen geloven. In mijn paspoort staat een visum dat is uitgegeven door The Islamic Republic of Pakistan en het is een kwestie van tijd totdat de ommekeer compleet is. Andersom probeert de islam in Nederland meer en meer voet aan de grond te krijgen maar het is nog steeds zó dat licht de duisternis verdrijft en nooit andersom! Halleluja!!

In de afgelopen jaren heb ik een klein steentje mogen bijdragen aan de bemoediging van christenen uit en in Pakistan met een reis daarheen als voorlopig hoogtepunt waarbij wij behoorlijk wat mensen het goede nieuws hebben kunnen vertellen dat Jezus ook aan hen is gegeven als geschenk van God. En behoorlijk wat mensen namen Hem gretig aan om Hem vervolgens nooit meer los te laten.

Maar nu. Natuurlijk hebben de nieuwe volgers van Jezus ook Zijn instructies nodig, ofwel een Bijbel in hun eigen taal, het Urdu. En daar hebben zij onze hulp bij nodig! Veel mensen hebben nauwelijks geld om een Bijbel te kopen en daarom willen wij die schenken. Vandaar vandaag een oproep aan jou om als sponsor een aantal Bijbels weg te geven en op die manier het verschil te maken in het leven van die mensen. Voor € 6,00 per stuk breng jij licht in gebieden waar men dat hard nodig heeft. Omdat er ook sprake is van veel analfabetisme bereik je niet slechts één persoon maar wordt ook voorgelezen en onderwezen uit de door jou gesponsorde Bijbels. Doe je mee?

Ik heb mijn vriend Jaap Dieleman bereid gevonden om jouw bijdrage te ontvangen via de Stichting Heilbode, met ANBI-status, zodat jouw gift dan aftrekbaar is voor de belasting. Graag dus overmaken op

NL46 INGB 0005169971 t.n.v. Stichting De Heilbode onder vermelding van "Bijbels voor Pakistan", en dan komt alles snel bij Suleman Emmanuel, mijn vriend in Faisalabad die je hierboven op de foto ziet.

Bedankt hoor!!!

29. apr, 2018

De gasten op deze foto kwamen ook uit Londen. Ik gaf ze donderdag even een lift op de sloep toen ik naar de binnenstad van Amsterdam voer en gebruik deze foto met Joel in mijn gedachten. Daarover meer hieronder.

 

Carpe Diem…

Carpe diem, pluk de dag.

Gek genoeg kom ik die uitdrukking de laatste tijd heel vaak tegen en dat zal wel te maken hebben met mijn werk waarbij ik als community manager van een sociaal platform veel profielen lees van de deelnemers in die club. Wie zich aanmeldt kan een motto vermelden en naast ‘Carpe diem’ lees ik ook veel ‘Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd’. Zit ook wat in, maar vandaag gaan mijn gedachten ook naar een andere uitspraak die in de lijn ligt van Carpe diem: Memento mori!

Natuurlijk ben ik heel dankbaar dat ik deel mag uitmaken van Team Klup, de ploeg die vorm geeft aan een geweldige beweging die zich momenteel over Nederland uitrolt waarbij mensen worden uitgenodigd en uitgedaagd om zich weer met elkaar te verbinden. Als tegengif tegen de afschuwelijke uitwerking van het individualisme mogen wij mensen weer bij elkaar brengen en zien we veel armen om andermans schouders geslagen worden. Heerlijk werk, veel plezier!

Lees maar als je tijd hebt: https://www.ad.nl/ad-werkt/dagjes-uit-als-werk-jaap-doet-het~ad0b00dd/

Mijn leven lijkt dus één groot pretpakket en dat geldt ook absoluut voor de uren dat ik optrek met mensen. Ik pluk de dag, maar… memento mori speelt ook een belangrijke rol in mijn leven. Niet zozeer voor mijzelf want ik ga straks vol vertrouwen naar mijn hoger gelegen verblijfplaats (soort penthouse…) maar ik maak me wel zorgen om al die lieve mensen die ik nu leer kennen. Duizenden nieuwe gezichten van kostbare mensen waarvan God houdt en die Hij probeert te bereiken. Soms kan ik iets kwijt van het goede nieuws maar meestal blijft het bij de invulling van het 2e gebod in mijn leven en heb ik mijn naasten enorm lief. Dat alleen is al een godswonder want vroeger had het mij geen reet gescheeld wat een ander nodig had en ging het mij vooral om mezelf en hoe ik binnen liep.

Nu kan ik niet anders dan liefhebben en dat gaat me goed af omdat ik ook het 1e gebod gehoorzaam. Als je Gods liefde ontvangt dan kan je niet anders dan daarvan uitdelen.

Vanmorgen kreeg ik een afschuwelijk bericht uit Londen waar een briljante jongeman de druk van zijn studie aan Oxford niet langer aankon. De dood leek zijn enige uitweg te zijn en zo is hij door een reeks van gedachten uit de verkeerde hoek over de rand van het leven geduwd. Ik sprak vorige week zijn ouders nog en we plukten toen de dag en we leefden, kennelijk omdat we lachten.

Vandaag wordt hier dus niet zo hard gelachen maar viel mijn oog wel op een interessante tekst:

Spreuken 7:3 - Verdriet is beter dan lachen, want bij een treurig gelaat is het met het hart goed gesteld.

Ik bedoel maar…

Wonderlijk genoeg wijst, terwijl ik dit aan het schrijven ben, een vriend mij via Facebook op mijn losbandige leven. Bij pretfoto’s van Koningsdag j.l. verwijst hij mij naar dezelfde schrijver als van de spreuken, Koning Salomo, en geeft dominee Machiel mij met een knipoog te kennen dat het allemaal maar ijdelheid is wat ik aan het doen ben (Prediker 1), en hij heeft nog helemaal gelijk ook. Gelukkig ken ik, net iets minder goed dan hij, de schriften en kon ik antwoorden dat voor alles een tijd is (Prediker 3).

Voor ‘Carpe diem’, maar ook ‘Memento mori’!! Geniet van het leven, maar bedenk dat je ook een keer dood gaat. Ben je dan klaar om God te ontmoeten? Heb je dan een schone lei of zijn er nog wat vlekjes weg te werken? Het enige wasmiddel is het bloed van Jezus en daar vertel ik je graag meer over.

25. dec, 2017

Vreugde in de wereld....

Voor veel mensen is Kerst misschien wel de moeilijkste tijd van het jaar. Niks joy, houd eens op. Diepe ellende!

Deze week hoorde ik het nog op het station van Schiphol: “Vertraging vanwege een aanrijding met een persoon”. Ik keek naar de man in het gele hesje die niks anders zei dan: “Ja mijnheer, december hè, dan heb je dat”.

En nu zet ik zojuist een playlist aan op Spotify en het eerste dat je hoort is “Joy to the World”.

Je zal maar net een geliefde hebben verloren of je huwelijk is op de klippen gelopen. Of de dokter heeft je net laten weten dat het er niet goed voor je uit ziet. Of je bent net je baan verloren. Ik kan nog zoveel dingen bedenken waardoor je nu effe weinig joy in je leven hebt of sterker, misschien helemaal geen zin meer hebt in de toekomst.

Ik ken het hoor dus daarom mag ik dit opschrijven.

De vreugdekreet "Joy to the World" heeft alles te maken met het verschijnen op aarde van Jezus. Dat waren we misschien even vergeten maar Jesus is the Reason for the Season en Hij is gekomen om het inwisselpunt te zijn van alles waar jij wel van af wilt. Ik kan erover meepraten en dacht twintig jaar geleden dat ik nooit meer zou gaan lachen. Daarvoor was mijn verdriet te groot en mijn ziekte te ongeneeslijk. Totdat Hij verscheen en de zon weer ging schijnen in mijn leven. Geest, ziel en lichaam weer gerepareerd en in balans. En niet omdat ik dat verdiend had maar omdat hij mij lief heeft zonder tegenprestatie. Geldt ook voor jou.

Hij wacht alleen nog maar totdat je komt!! Luister maar....

https://www.youtube.com/watch?v=dX8Dn1hW6yc

Mijn vriend Walter ontving ook nog eens een mooi lied vanuit de hemel waar ik nu ook aan moet denken. Het lijkt niet erg toepasselijk voor Kerst maar wie nu in zijn Facebook zit te bladeren heeft waarschijnlijk niet het Kerstfeest waar hij/zij op gehoopt had. Daarom plaats ik het nu toch hier. Ik krijg het tenslotte niet voor niets in mijn gedachten:

  https://www.youtube.com/watch?v=HE3P3DDVtVU

 

7. okt, 2017

Nou, daar zit ik dan weer. Op een balkonnetje van een mooi hotel in Griekenland als reisleider van een groep die heeft besloten om vandaag aan de rand van het zwembad te liggen. Nou, en dan heb ik op zo’n dag een makkie. Straks nog even vertalen want één van mijn gasten heeft een massage besteld en dan mag ik vandaag verder werken aan mijn blog en mijn boek. Ook wel eens lekker na een heftig half jaar waarin van alles is gebeurd.

Toen ik vanmorgen vroeg eindelijk echt in de rust kwam en in gesprek raakte met de Heilige Geest bracht Hij mij weer van alles in mijn gedachten waarover ik nou eindelijk weer eens effe lekker kan schrijven.

Drie dingen schoot hij in mijn gedachten: Een spreuk die ik thuis ingelijst heb,’ Life is Wonderful’, een deel van Psalm 23 en het visioen wat Hij mij twintig jaar geleden toonde toen ik zodanig in de war was dat ik mijzelf niet meer herkende en Hem schreeuwend om hulp vroeg.

Nou, en die dingen passen bij elkaar. Even denken waar ik zal beginnen….

 In 1994 werd ik door God geroepen en dat was het begin van het herstel in mijn leven waarvan ik toen niet kon bedenken waar het mij zou brengen. Vanaf dag 1 hoorde ik wel dat God een ‘beter plan’ had voor mijn leven maar dat kon moeilijk anders want ik lag helemaal aan brokken dus veel slechter kon het niet. Ik herinner mij nog dat ik met een aantal jongelui de leiders uit onze gemeente ging wegbrengen naar Schiphol  en dat zij achterin die auto onbedaarlijk pret hadden terwijl ik alleen maar verdriet had en mijn best moest doen om niet te janken. Ik wist toen ook één ding héél zeker: ik ga nooit meer blij worden en ik ga nooit meer lachen. Daarvoor was mijn leven teveel naar de gallemiezen.

In die echt wel moeilijke tijd was ik een keer zó ten einde raad dat ik het uitschreeuwde naar God. Zoiets van: “Nou héb ik U eindelijk gevonden en nou is het nóg een baggerbende in mijn leven. Dit schiet geen meter op en mét U gaat het net zo beroerd als zonder”. God hoorde mijn noodkreet en toonde me een kraakhelder visioen waarvoor ik Hem nu nog dankbaar ben omdat ik toen weer vooruit kon en vandaag zie dat wat Hij toen liet zien vandaag waarheid is geworden in mijn leven.

Oh, how I love Jesus. Because He First loved me!

In het visioen toonde God mij een behoorlijk groot schilderij, zo’n beetje de maat van de Nachtwacht. Ik stond er een stukje vanaf om het  in zijn geheel te kunnen zien en God vroeg mij wat ik ervan vond.
Natuurlijk wil je dan eerlijk zijn dus ik kon niet anders zeggen dan: “Nou Heer, ik vind het vaag. Zowel qua kleuren als qua compositie. Ik zou er niet voor kiezen”. Het zag er ook echt niet uit, kliederwerk van een prutser en troosteloos grauw om aan te zien.

“Nou”, zei de Heer, “Ik wil je niet al te erg laten schrikken maar dit ben jij jochie. Zo zie jij eruit, maar ik heb goed nieuws (gospel) voor je. Loop er maar eens naartoe en kijk maar eens in de rechter bovenhoek”. Toen ik dichterbij kwam en zag wat er onder die troep vandaan kwam ging ik het al een beetje snappen. Dat stukje liet zien dat er onder die troep een meesterwerk verborgen zat en dat eraan gewerkt werd om dat weer in beeld te brengen. Ik draaide mij om en keek mijn Schepper aan die glimlachte en uitlegde: “Japie, ik ben niet allen meester-createur maar ook meester-restaurateur. Al die jaren dat je in handen was van degene die erop uit was om jouw identiteit teniet te doen is hij erin geslaagd om een raar ventje van je te maken maar nu je weer in mijn bezit bent zal ik je weer terugbrengen in de staat zoals ik je had bedoeld en men zal jou herkennen als mijn meesterwerk want ik ga je ook tentoonstellen. Laat mij mijn gang maar gaan. Het is een minutieus proces maar naarmate ik vorder gaan jij en ik, maar ook jouw omgeving van je genieten”. Einde filmpje..

En nou zit ik dus hier en kijk ik terug naar het afgelopen halfjaar waarin ik me verbaas over hetgeen er allemaal gebeurd is.

‘God heeft een beter plan voor je leven’ klinkt allemaal best leuk maar zolang je nog in de verbouwing zit is het toch behelpen. Natuurlijk, net zoals vroeger mijn vader, had ik ook besloten dat tijdens de verbouwing de verkoop gewoon doorging maar als je uitpakt met chaos om je heen krijgen de klanten toch een ander plaatje van hetgeen jij aanbiedt dan wanneer het geheel er een beetje fatsoenlijk uitziet.

Nou, en daar moest ik vanmorgen aan denken. Toen God mij destijds riep stond ik in de maatschappij redelijk tussen de boys die ‘het’ gemaakt hadden maar toen Hij mij vervolgens in de adelstand verhief en andere waarden in mijn leven duidelijk en belangrijk werden, besefte ik dat juist die groep financieel welgestelden, terend op hun wankele zekerheden, wel heel moeilijk bereikbaar zou zijn voor Gods liefde, tenzij zij iets zagen dat voor geld niet te koop is. Dat wat ik nu in overvloed aan mijn kont heb hangen en waarvan ik kan uitdelen zonder dat het opraakt zolang ik verbonden blijf met mijn provider, geneesheer, psychiater, vriend en vader.

Daarom kan ik Psalm 23 aanhalen  en vaststellen dat het mij aan niets ontbreekt zonder dat ik geld heb, dat ik de hele week een zondagskind ben, dat ik een recht pad bewandel voor de eer van Zijn naam, dat ik in een dal weet dat ik er doorheen trek en het niet mijn vaste verblijfplaats wordt, en dat ik …. Nou ja, lees het zelf maar en zoek Hem zodat ook jij mijn lijfspreuk kan onderschrijven waarvan ik nu het fotootje ga opzoeken dat je hierboven ziet. Eternal Life is Wonderful!

God bless you!!